Slow Living: bewust vertragen in een drukke wereld

Slow Living: bewust vertragen in een drukke wereld

Steeds meer mensen ontdekken slow living: een levensstijl waarbij niet snelheid, maar bewust leven centraal staat. Het gaat niet om alles langzaam doen, maar om bewust kiezen waar je je tijd en aandacht aan besteedt. Je kunt een drukke dag hebben en toch "slow" leven, zolang de keuzes die je maakt bewust zijn in plaats van automatisch.

Onderaan deze blog vind je het geluidsfragment van mijn radio interview over dit onderwerp.

De beweging vindt haar oorsprong in de Slow Food-beweging uit Italië, die zich verzette tegen de opkomst van fastfood en pleitte voor kwaliteit, aandacht en genieten. Inmiddels heeft die filosofie zich uitgebreid naar wonen, werken, reizen en consumeren, eigenlijk een tegenbeweging tegen de "alsmaar 'aan' staan cultuur" die ik ook in mijn coachpraktijk steeds vaker tegenkom.

Waarom is dit nu zo'n groot thema?

We zijn voortdurend bereikbaar en voelen de druk om altijd "aan" te staan. In mijn praktijk zie ik vaak mensen die niet meer gewend zijn om stil te staan, en het zelfs ongemakkelijk vinden om "niets te doen" zonder schuldgevoel. Dat heeft ook met je lichaam te maken: voortdurende prikkels houden je systeem in een lichte alertstand, terwijl ontspanning en herstel er te weinig aan de beurt komen. Dat verklaart waarom "even niets doen" soms letterlijk moeite kost.

De telefoon 's ochtends

Een herkenbaar voorbeeld: je wordt wakker met een fris en hersteld brein, en het eerste wat veel mensen doen, is gelijk de telefoon pakken en beginnen te scrollen. Daarmee gooi je meteen alle prikkels, andermans agenda's en nieuws naar binnen, nog vóórdat je zelf de kans hebt gehad om wakker te worden op je eigen tempo. De eerste minuten van de dag bepalen vaak de toon: begin je met aandacht voor jezelf, of begin je meteen in de "respons-stand"?

De Offline Club

Een mooie illustratie van hoe groot de behoefte aan offline tijd is: in Nederland is de Offline Club ontstaan, bijeenkomsten waar mensen hun telefoon inleveren bij binnenkomst en een paar uur samen iets doen zonder schermen. Dat zoiets bestaat, zegt iets: blijkbaar hebben we een georganiseerd excuus nodig om offline te zijn, omdat het uit zichzelf te moeilijk is geworden.

Twee soorten vermoeidheid, twee soorten rust

Een punt dat ik graag deel, omdat het een hardnekkig misverstand ontkracht: rust is niet altijd op de bank liggen.

• Bij fysieke vermoeidheid werkt fysieke rust het beste, niets doen, je lichaam laten herstellen.

• Bij mentale vermoeidheid werkt juist het tegenovergestelde beter: iets actiefs of creatiefs doen. Denk aan tuinieren, tekenen, koken of een wandeling maken. Je hersenen ontspannen niet door niets te doen, maar door een ander deel van je brein aan te spreken dan waarmee je de hele dag bezig was.

  
  

Wie de hele dag mentaal "aan" heeft gestaan en 's avonds op de bank ploft om te scrollen, voelt zich daarna vaak nog steeds niet uitgerust, want scrollen is óók weer mentale input, geen mentale rust.

Is het voor iedereen haalbaar?

Eerlijk gezegd niet altijd zomaar. Denk aan mensen met drukke banen, mantelzorgers, alleenstaande ouders. Maar het hoeft geen radicale leefstijlverandering te zijn; het kan in kleine, haalbare stukjes. Vijf bewuste minuten 's ochtends, of één avond per week iets creatiefs in plaats van scrollen, is al een vorm van slow living.

Is rust de grootste luxe van deze tijd?

Misschien is het niet zozeer een luxe, maar iets wat we onszelf weer moeten leren toestaan. We zijn heel goed in tijd vrijmaken voor productieve dingen, maar voelen ons schuldig bij tijd voor niets, en we kiezen vaak niet eens de juiste vorm van rust voor wat er eigenlijk vermoeid is.

Slow living is niet stilstaan: het is weer zelf de regie pakken over waar je aandacht naartoe gaat, en weten wat jouw lichaam en hersenen op dat moment écht nodig hebben. Dat begint vaak al bij die eerste minuut van de dag: pak je telefoon, of pak je eerst je ochtend terug?